yfrowy Paszport Produktu (DPP, Digital Product Passport) to zestaw danych o produkcie, dostępny przez nośnik danych umieszczony na produkcie, opakowaniu lub w dokumentacji, wymagany przez unijne rozporządzenie ESPR. Obowiązek nie wchodzi jednocześnie dla wszystkich branż. Jest wprowadzany grupami produktowymi, przez akty delegowane, a pierwsze z nich obejmują żelazo i stal, tekstylia oraz opony. Dla firm handlujących online DPP nie jest w praktyce projektem prawnym, lecz projektem danych produktowych, i to jest najczęściej mylona część tego tematu.
Podstawa prawna i najważniejsze daty
Ramy prawne DPP tworzy rozporządzenie ESPR, czyli rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1781 w sprawie ekoprojektu dla produktów zrównoważonych.
Dwie rzeczy warto zapamiętać z tej tabeli. Pierwsza: infrastruktura po stronie Unii już istnieje, więc argument „to jeszcze daleko" przestał być prawdziwy w 2026 roku. Druga: pierwszym faktycznym obowiązkiem paszportowym nie jest DPP z ESPR, lecz paszport baterii z rozporządzenia bateryjnego, obowiązujący od 18 lutego 2027 dla baterii przemysłowych i trakcyjnych o pojemności powyżej 2 kWh oraz dla baterii lekkich środków transportu.
Kalendarz grup produktowych
Akty delegowane określają, co dokładnie musi zawierać paszport dla danej grupy produktowej. Poniżej wskazania z pierwszego planu prac. Są to daty przyjęcia aktu, nie daty rozpoczęcia obowiązku.
Odstęp między przyjęciem aktu a obowiązkiem nie jest przypadkowy. Artykuł 4 ust. 4 ESPR przewiduje, że data rozpoczęcia stosowania aktu delegowanego nie może być wcześniejsza niż 18 miesięcy od jego wejścia w życie, poza należycie uzasadnionymi przypadkami. To jest realne okno na przygotowanie danych, i dla tekstyliów wynosi ono w praktyce dwa do trzech lat od dzisiaj.
Kto odpowiada za DPP
To pytanie decyduje o tym, kto w organizacji dostaje ten projekt na biurko, i tu pojawia się najwięcej nieporozumień.
Odpowiedzialność ponosi podmiot gospodarczy wprowadzający produkt na rynek Unii. Komisja Europejska wskazuje w tej roli producenta, upoważnionego przedstawiciela, importera, dystrybutora, dealera oraz dostawcę usług realizacji zamówień. Podstawowa odpowiedzialność za utworzenie paszportu i za poprawność jego danych spoczywa na podmiocie wprowadzającym produkt na rynek UE.
Wynikają z tego cztery obowiązki operacyjne:
- Zebranie danych produktowych w formie cyfrowej, zgodnie z wymogami danego aktu delegowanego.
- Zarejestrowanie paszportu w rejestrze DPP Unii Europejskiej, zgodnie z wymogami technicznymi.
- Umieszczenie fizycznego nośnika danych na produkcie, opakowaniu lub w dokumentacji towarzyszącej.
- Utrzymanie poprawności danych przez cały cykl życia produktu.
Punkt czwarty jest tym, który najczęściej zaskakuje. ESPR wymaga, aby dane paszportu pozostały dostępne przez oczekiwany okres życia produktu, także wtedy, gdy podmiot gospodarczy ogłosi niewypłacalność, zostanie zlikwidowany albo zakończy działalność. W praktyce oznacza to obowiązek zapewnienia kopii zapasowej u niezależnego usługodawcy. Dla marki, która dziś trzyma dane produktowe w arkuszach kalkulacyjnych i w opisach wpisywanych ręcznie do sklepu, jest to zmiana architektoniczna, nie kosmetyczna.
Ważne uzupełnienie, o którym rzadko się pisze, i które bywa przedstawiane nieprecyzyjnie: ESPR nie zakazuje bezwarunkowo umieszczania danych osobowych w paszporcie. Artykuł 10 ust. 1 lit. e stanowi, że dane osobowe dotyczące klientów nie są przechowywane w paszporcie bez ich wyraźnej zgody, zgodnie z artykułem 6 RODO. Warunkiem jest więc zgoda, a nie całkowity zakaz. Rozporządzenie nie przewiduje przy tym anonimowego dostępu jako zasady: artykuł 11 ust. 1 lit. b przyznaje klientom bezpłatny i łatwy dostęp do paszportu w zakresie wynikającym z przysługujących im praw dostępu. W praktyce oznacza to, że projektując paszport, trzeba zaprojektować model uprawnień, a nie założyć, że dane są publiczne albo że są całkowicie zamknięte.
Normy techniczne, czyli co już jest rozstrzygnięte
To jest najbardziej pomijany element publikacji o DPP w Polsce, a jednocześnie najważniejszy dla zespołów technicznych. Komitet CEN/CENELEC JTC 24 opracował zestaw norm, które określają, jak paszport ma być zbudowany. Sześć z nich zostało opublikowanych 27 maja 2026, a 15 lipca 2026 przywołano je w Dzienniku Urzędowym UE, co nadało im status norm zharmonizowanych.
Dwie dalsze normy z tego zestawu nie zostały jeszcze powołane w Dzienniku Urzędowym: EN 18239, dotycząca zarządzania prawami dostępu, bezpieczeństwa systemu informacyjnego i tajemnicy handlowej, oraz EN 18246, dotycząca uwierzytelniania, wiarygodności i integralności danych. CEN i CENELEC wskazują, że powołano sześć z ośmiu norm.
Konsekwencja praktyczna jest prosta i dobra dla firm. Nie trzeba wymyślać własnego formatu paszportu ani czekać na akt delegowany, żeby zacząć. Warstwa techniczna jest już rozstrzygnięta, więc pracę można rozpocząć od tego, co i tak jest najdłuższe, czyli od uporządkowania danych.
Dlaczego DPP to projekt danych, a nie projekt compliance
Większość firm podchodzi do DPP jak do RODO albo do GPSR, czyli jako do zadania dla działu prawnego, które kończy się dokumentem i oświadczeniem. To błąd kategorii, który kosztuje najwięcej czasu.
Paszport jest interfejsem do danych, które organizacja albo ma w jednym miejscu i w spójnej strukturze, albo ich nie ma. Sam paszport da się wygenerować w kilka tygodni. Doprowadzenie danych do stanu, w którym generowanie ma sens, zajmuje miesiące. Kolejność jest więc odwrotna niż w typowym projekcie zgodności: najpierw dane, potem paszport.
Sześć luk, które blokują DPP w praktyce
Poniższa lista pochodzi z projektów porządkowania katalogów produktowych i z wdrożeń PIM. Jeśli rozpoznajesz u siebie trzy albo więcej pozycji, DPP jest projektem na kwartały, nie na tygodnie.
- Brak jednego źródła prawdy o produkcie. Dane żyją równolegle w ERP, w arkuszach, w plikach od dostawców i w opisach wpisanych do sklepu. Nie da się wskazać wersji obowiązującej.
- Brak stabilnego identyfikatora na poziomie wariantu. Identyfikator istnieje dla modelu, ale nie dla konkretnego wariantu i partii, a paszport wymaga rozdzielczości niższej niż model.
- Dane o składzie materiałowym w polach opisowych. Skład jest w tekście marketingowym, a nie w atrybutach o zdefiniowanym słowniku, więc nie jest maszynowo przetwarzalny.
- Brak danych od dostawców w ustrukturyzowanej formie. Informacje o pochodzeniu materiałów, śladzie węglowym czy zawartości surowców z recyklingu przychodzą w PDF i mailem.
- Brak wersjonowania i historii zmian. Nie da się odtworzyć, jakie dane obowiązywały dla partii wyprodukowanej dwa lata temu, a paszport dotyczy właśnie takiej partii.
- Brak procesu utrzymania. Nikt nie jest właścicielem poprawności atrybutu po wdrożeniu, więc dane rozjeżdżają się w ciągu kilku miesięcy.
Rola systemu PIM
System PIM (Product Information Management) rozwiązuje pięć z sześciu powyższych punktów, ponieważ z definicji jest jednym źródłem prawdy o produkcie, obsługuje słowniki atrybutów, wersjonowanie i workflow zatwierdzania. Nie rozwiązuje punktu szóstego, bo proces utrzymania jest kwestią organizacyjną, nie systemową, i to trzeba powiedzieć wprost.
Nie każda firma potrzebuje PIM do DPP. Przy katalogu poniżej kilkuset pozycji, z jednym dostawcą i stabilną ofertą, uporządkowana struktura w ERP i dyscyplina procesowa mogą wystarczyć. PIM staje się nieunikniony, gdy jednocześnie występuje kilka kanałów sprzedaży, wielojęzyczność, wielu dostawców danych i katalog liczony w tysiącach pozycji.
Jak wygląda projekt przygotowania do DPP
Poniżej struktura, którą stosujemy w Strix przy projektach porządkowania danych produktowych pod kątem DPP i szerzej pod kątem automatyzacji.
Faza 1: audyt gotowości danych, od 2 do 4 tygodni. Inwentaryzacja źródeł danych, ocena kompletności atrybutów wymaganych przez akt delegowany właściwy dla branży, identyfikacja luk po stronie dostawców, ocena rozdzielczości identyfikatorów. Efektem jest lista braków z priorytetami i decyzja, czy potrzebny jest PIM.
Faza 2: model danych, od 3 do 6 tygodni. Zaprojektowanie struktury atrybutów ze słownikami, ustalenie właścicielstwa każdego atrybutu, mapowanie na wymogi normy EN 18219 dla identyfikatorów oraz na format wymiany z EN 18216.
Faza 3: wdrożenie i migracja, od 2 do 4 miesięcy. Uruchomienie PIM albo przebudowa struktury w istniejącym systemie, migracja i wzbogacenie danych, integracja z ERP oraz z platformą e-commerce, uruchomienie procesu pozyskiwania danych od dostawców.
Faza 4: warstwa paszportu, od 4 do 8 tygodni. Generowanie paszportów, nośniki danych, rejestracja w Rejestrze DPP, zapewnienie kopii zapasowej u niezależnego usługodawcy, publiczny interfejs paszportu.
Faza trzecia jest najdłuższa i tam kryje się cały koszt. Firmy, które mają uporządkowany PIM, przechodzą do fazy czwartej niemal od razu, i to jest realna wartość wcześniejszego wdrożenia.
Czego DPP nie wymaga
Ta sekcja jest równie ważna jak poprzednie, ponieważ na rynku krąży dużo treści, które zawyżają zakres obowiązku.
- DPP nie obejmuje dziś wszystkich produktów. Obowiązek dotyczy grup wskazanych w aktach delegowanych. Jeśli Twoja kategoria nie znajduje się w planie prac, nie masz terminu, na który musisz się przygotować.
- DPP nie wymaga jednej centralnej bazy Unii. Rejestr DPP przechowuje identyfikatory i wskazuje, gdzie znajdują się dane. Same dane pozostają zdecentralizowane, po stronie podmiotu gospodarczego.
- DPP nie wymaga ujawnienia danych wrażliwych handlowo wszystkim. Zakres dostępu jest różny dla konsumentów, uczestników łańcucha dostaw i organów nadzoru rynku, a zarządzaniu prawami dostępu poświęcona jest odrębna norma EN 18239.
- DPP nie zastępuje deklaracji zgodności ani etykiet. Jest dodatkową warstwą informacyjną, nie substytutem istniejących obowiązków.
Jak Strix podchodzi do tego tematu
Strix jest agencją e-commerce działającą od 2009 roku, z biurami w Polsce, Holandii i Niemczech. Do DPP podchodzimy od strony danych produktowych, ponieważ to jest warstwa, która decyduje o powodzeniu projektu, i ponieważ w niej mamy realne doświadczenie.
- home&you: wdrożenie systemu PIM Ergonode, uporządkowanie katalogu produktowego dla marki wyposażenia wnętrz działającej wielokanałowo.
- Profix: skalowalna platforma e-commerce na Shopify zintegrowana z Ergonode, gdzie struktura danych produktowych była fundamentem projektu, nie dodatkiem.
- Tatuum: przebudowa architektury e-commerce na Magento z systemem PIM Ergonode dla marki modowej, czyli branży objętej aktem delegowanym dla tekstyliów.
- Apteka Melisa: uporządkowanie 21 tysięcy opisów produktowych z użyciem AI, co pokazuje skalę, w której praca ręczna przestaje być realną opcją.
Jesteśmy partnerem Pimcore oraz wdrażamy Ergonode, więc porównanie systemów PIM możemy prowadzić bez konfliktu interesu. Jeśli w Twoim przypadku wystarczy porządek w ERP, powiemy to wprost.
Często zadawane pytania
Czym jest Cyfrowy Paszport Produktu? To zestaw danych o produkcie dostępny cyfrowo przez nośnik danych umieszczony na produkcie, opakowaniu lub w dokumentacji towarzyszącej. Zakres danych określają akty delegowane przyjmowane na podstawie rozporządzenia ESPR (UE) 2024/1781.
Od kiedy DPP jest obowiązkowy? Nie ma jednej daty dla wszystkich. Pierwszym obowiązkiem paszportowym w UE jest paszport baterii, obowiązujący od 18 lutego 2027 dla baterii przemysłowych i trakcyjnych powyżej 2 kWh. W ramach ESPR pierwsze akty delegowane obejmują żelazo i stal (przyjęcie wskazane na 2026), a następnie tekstylia i opony (2027). Obowiązek zaczyna się zwykle około 18 miesięcy do dwóch lat po przyjęciu aktu.
Kto odpowiada za utworzenie paszportu? Podmiot gospodarczy wprowadzający produkt na rynek Unii, czyli producent, upoważniony przedstawiciel, importer, dystrybutor, dealer lub dostawca usług realizacji zamówień. Odpowiedzialność za poprawność danych jest jego, nie dostawcy oprogramowania.
Czy potrzebuję systemu PIM, żeby spełnić wymogi DPP? Nie zawsze. PIM staje się praktycznie konieczny, gdy jednocześnie masz katalog liczony w tysiącach pozycji, wiele kanałów sprzedaży, wielojęzyczność i wielu dostawców danych. Przy małym i stabilnym katalogu wystarczy uporządkowana struktura w ERP i dyscyplina procesowa.
Czy dane paszportu są przechowywane w centralnej bazie Unii? Nie. Rejestr DPP, który Komisja miała utworzyć do 19 lipca 2026 na podstawie artykułu 13 ust. 1 ESPR, przechowuje unikalne identyfikatory i wskazuje lokalizację danych. Same dane pozostają zdecentralizowane, po stronie podmiotu gospodarczego. Zasady działania rejestru określa rozporządzenie wykonawcze (UE) 2026/1778, obowiązujące od 6 sierpnia 2026.
Jakie normy techniczne opisują budowę paszportu? Sześć norm CEN/CENELEC opublikowanych 27 maja 2026 i powołanych w Dzienniku Urzędowym UE 15 lipca 2026: EN 18216 dla wymiany danych, EN 18219 dla identyfikatorów, EN 18220 dla nośników danych, EN 18221 dla przechowywania, EN 18222 dla API i cyklu życia oraz EN 18223 dla interoperacyjności. Dwie dalsze, EN 18239 dla praw dostępu i bezpieczeństwa oraz EN 18246 dla uwierzytelniania i integralności danych, nie zostały jeszcze powołane.
Czy paszport może zawierać dane osobowe klientów? Tylko za wyraźną zgodą klienta. Artykuł 10 ust. 1 lit. e ESPR stanowi, że dane osobowe dotyczące klientów nie są przechowywane w paszporcie bez ich wyraźnej zgody, zgodnie z artykułem 6 RODO. Nie jest to więc bezwarunkowy zakaz, lecz warunek zgody. ESPR nie ustanawia także anonimowego dostępu jako zasady: zakres dostępu wynika z praw dostępu przypisanych poszczególnym grupom odbiorców.
Ile trwa przygotowanie organizacji do DPP? Sama warstwa paszportu to zwykle od 4 do 8 tygodni. Decydujące jest przygotowanie danych produktowych, które przy katalogu wymagającym porządkowania zajmuje od 4 do 8 miesięcy. Firmy z wdrożonym PIM przechodzą do warstwy paszportu niemal od razu.
Co zrobić najpierw, jeśli moja branża jeszcze nie ma aktu delegowanego? Audyt gotowości danych produktowych. Jest wartościowy niezależnie od DPP, ponieważ ta sama struktura danych warunkuje automatyzację treści, sprzedaż wielokanałową, ekspansję zagraniczną i widoczność produktów w kanałach opartych na AI.
Kolejny krok
Jeśli chcesz wiedzieć, na ile Twoje dane produktowe są gotowe na DPP, punktem wyjścia jest audyt gotowości danych. Efektem jest lista konkretnych braków z priorytetami i szacunkiem nakładu, a nie ogólna rekomendacja.
Strix, agencja e-commerce, od 2009 roku. Biura w Krakowie, Utrechcie i Frankfurcie nad Menem. Partner Pimcore, wdrożenia Ergonode.